|
کوخت ((اشعار محلی استان بوشهر)) عشق صیدیست که تیرت به خطا هم برود ، لذتش کنج دلت تا به ابد خواهد ماند...
| ||
|
پیچیده تـُو خلق ِ عالم گلبُنگِ مجنونی ِ مو اهل ِ ولاتی ندیدن گردِی پریشونی ِ مو سُخته و اَفتـَو گـُلالـُم ، سی اَورِ مَسّی بلالـُم محتاج ِ ی ِ اَورِغالـُم اِی اَورِ بارونی ِ مو موعین ِ خونِی خراوُم تِک می کنـُم بی صحاوُم اِی گـُل غرِپاتِ بـِتکـَن سی مَحض ِ گِلبونی ِ مو اُمرو،کُ فکری وحالـُم که رفته از دَس مجالـُم فـُیده چه دارِ بگروی روزی ری ویرونی ِ مو عمری سر رَه نشَسّـُم هِی خـُندم و شعر بَسّـُم گِی نومدی تا شوِ شعر سِیل ِغزل خونی ِ مو گـُم کِردم ِ حال و روزُم بیل تا و دردم بسوزُم می خوام ولات پاک بوینِن کورِ پشیمونی ِ مو حیفی رداوی جُهالی مو موندم و دسّ ِ خالی ازنـَو بیو مِی نهاتر روزی و مهمونی ِ مو دس توری ِ مثل ِ ناریت ، لـَو مثل ِ قاش ِ خیاریت دِی مُرده واویدُم آخُر سِی بختِ سندونی ِ مو هیچ پَرپَروکی ندیدُم ، هیچ شاخه ی گـُل نچیدُم اِلاّ و یادِ تو بیدُم اِی دلبرِ جونی ِ مو سرکیچه تـُون اِی نمونـُم ، تـُو ریت نمازی نخونـُم کافـَر نمی خندِ اُو سو، و ای مسلمونی ِ مو یا پـُش سرت یا نهاتـُم ، هر جا که رفتی موپاتـُم قضَّوبلات تا بگیرِ تـُو تـَرکِ پیشونی ِ مو اِی عشق و خواسَن خراوِ ، نادونی و بی حساوِ می خوام تـُو دنیا بپیچ ِ گـُلبُنگِ نادونی ِ مو
" محمد غلامی" [ دوشنبه ۲ تیر ۱۳۹۹ ] [ 17:5 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]
|
||
| [ طراحي : قالب سبز ] [ Weblog Themes By : GreenSkin] | ||