|
کوخت ((اشعار محلی استان بوشهر)) عشق صیدیست که تیرت به خطا هم برود ، لذتش کنج دلت تا به ابد خواهد ماند...
| ||
|
نه سی گِروِه مُو نا دارم ، نه بونه ی خَندِسَن امشو نه تاوِ دل خومِ دارم ، نه حالِ انجمن امشو چطوری تاوِ تَهنیمِه بیارم ای نیا شعری اگه فکر تو نندازه گپی داخل دِهَن امشو کشیدی رَهتِه دیرآوی !؟ کِشِشتِ دل مُو بیش آوی کشیدی وُ کِش آورده دلم گَردِی رِوَن امشو بُنِی رُسوا گری ناده غمت داخل دل تنگم غمِ خُوم کَشکِ پُی غم تو وُ سینه ی مُو جِوَن امشو خیالِ رفتنُ ، غم دیریُ ، فکرِ نِواگَشتن چطو دلت اومه پیچوندی مُونه تو چند کفن امشو اِی چه عشق شیرینه ، نِبیدِت بارِ سنگینه نگفتی دل مُو نوزینه وُ وِیمو پارُمَن امشو قد و بالا دلگیرُم ، وُ دنیا وُ دین سیرُم غمت کرده زمین گیرم ، غمه کُو ریشه کن امشو دلم سِر کیچِه ی پَرپَر ، خیالُم رَهتِه اوتی تَر چیشِلمِه نهادِمه دِم دَر ، بیو دَر بزن امشو . " محمد جعفر نجدی " [ یکشنبه ۲ دی ۱۴۰۳ ] [ 23:7 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]
|
||
| [ طراحي : قالب سبز ] [ Weblog Themes By : GreenSkin] | ||