کوخت ((اشعار محلی استان بوشهر))
عشق صیدیست که تیرت به خطا هم برود ، لذتش کنج دلت تا به ابد خواهد ماند...             

اَندِن بهار و سی کُنار ، دل وایه داری میکنه

                                                  سی دیدن گل ، پرپروک لحظه شماری میکنه

هی وِزه میده گازِری ، با گُنز داره سرسری

                                                  ســوزه قبــای پاپــری بُنـــگ قنــاری میکنه

شودر ایسه گل کردشن ، سوتَحل سُمبل کردشن

                                                 اُو بند باغ پُر کردشن ، بارون چه کاری میکنه

اُو کُنج باغاوی رووُن ، گل دسته کرده باغبون

                                                 کُوکــر کنارشـون دووُن ، عشق بهاری میکنه

اَندِن یه پیدُم ری کُنار ، صد تله سیش کردن قطار

                                                 مثل یه اسب بی سوار، هی بی قراری میکنه

باغا همه دادن ثمر ، غله رسیده تا کمر

                                                 اُو ری گُرو هی میره سر ، باغ آبیاری میکنه

فیروزه گون واوی زمین ، گل بسته ریش نقش نگین

                                                 دست یه نقاشن که ای نقش و نگاری میکنه

 

                                                                                 " حسین نوری فیروزی"

 

[ دوشنبه ۹ تیر ۱۳۹۹ ] [ 23:36 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]

تو نخلستون مو کبکاب تو بیدم میون باغ بی تاب تو بیدم

ثمر دادم همه چیدند و رفتند نفهمیدی که مو باب تو بیدم

-------------------------

مث میداف سر گردونم امشو اسیر غرش طیفونم امشو

گرفتارم میون باد بحری بیو که بی تو مو حیرونم امشو

-------------------------

غروب زرد بوشهر سی مو سی تو غبار و گرد بوشهر سی مو سی تو

نشاطش دیگران بردند و جا ماند تمام درد بوشهر سی مو سی تو

"حسین نوری فیروزی"

[ شنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۲ ] [ 12:29 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]

گل گندم شده زرد و بته ي كاكل ديار اندن

بده داسم برم جيلم كنم كه بازيار اندن

بكو تاسم پر دو كشك و پرپين و بنه كاكل

نه خوم تنهام كه گرگو خوشه چين هم با خيار اندن

دو تا برداله او وردار ببندش ري جل مالا

كه ايسو كل غولوم همراه با ايل و تبار اندن

بچينم دسته دسته گندم و بافه كنم با هم

بيارم توي خرمن جا كه برا با سوار اندن

ببندم تو كولور ميش و بز و ورزا كه سيراون

مث معشوقه و عاشق كه هر دو بي قرار اندن

خرنگي واسنم فيتش كنم بيلم سر قيلون

در آرم كركرش انگار كه صد اسب چهار اندن

نمي شم خسته از كار و كلو رفتن تو گندم زار

خشن وقتي ميگن زحمت كشي با كوله بر اندن

"حسین نوری فیروزی"

[ جمعه ۴ بهمن ۱۳۹۲ ] [ 9:25 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]
                                             

 

حسين نوری فيروزي متولد 1330 در باغ زهراي بوشهر به دنيا آمد.بعد از پايان سربازي در سال 53 به استخدام اداره پست درآمد .از سال 40 شروع به شعر گفتن كرد و با تشويق استاد شهريار به طرف شعر و معلمي رو آورد .و چون بوشهر داراي هفت گويش رسمي شناخته شده است كه به ترتيب گويش ليراوي -هيات داودي -تنگسير -خنه سير -دشتياتي -لري دشتستاني -ريشهر و تنگستاني ایشان گويش ريشهر و تنگستاني را انتخاب كرد .

از جمله فعاليتهاي ایشان 14 سال عضو هيئت فوتبال بوده است, دوره بازيگري هنركده هنرهاي زيبا را گذراند .از سال 67 به ترانه سرايي رو آورد .كه 70 درصد ترانه هاي موسيقي بوشهر از وی است .17 سال روي صحنه تئاتر بود .16 سال عضو شوراي شعر و موسيقي بوشهر است دو كتاب به نام دواله -مثل بوي تاره به چاپ رسانده است......

[ جمعه ۴ بهمن ۱۳۹۲ ] [ 9:12 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]
شو هجرون سر اومد یار با مو مهربونی کن

نزن نشت دلم , با مو کمی شیرین زبونی کن


پلیسوک سلتش کردن, شی تیر بون کرگیمون

تو هم مثل پلیسوکا بیو خونه تکونی کن


قزل دارن کنارا خونه بو واسو ز عطر گل

گل خونه تونی با بوی خش هر چه تونی کن


بهارون حجله سوزش کشندن تو بیابونا

بتا با هم بریم جشن عروسی بیت خونی کن


پلت مثل بریده کن بده کشتش بدور سر

نه مثل بافه خشکیده فصل خزونی کن


عروسی غله داره , گل کشیده تو چیشاش سیرمه

بپوش رخت نو و مثل قدیما سیم جوونی کن


بهونه کم بگیر اشتر میارم سیت در خونه

مو سی اشتر , تو هم سی کرمجی ها ساربونی کن

[ دوشنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۲ ] [ 20:47 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]
بهار اومد زمسون رفت و باغا پر ثمر واوی

تن لخت چغولا سی بکن! پر بال پر واوی


بیابون رنگ وارنگ و زمین پوشیده از سوزی

گجیک دور آسده بیتو که هنگام سفر واوی


شو تاریک و بارونی ایسه رخت سفر بستن

خروس بنگ میزنه پاوین دیگه , وقت سحر واوی


ککیسو ری کلنگ گل نداره لحظه ای آروم

از اون وقتی که از بوی بهاری با خبر واوی


دل عبدو خشن بیگش اورده سیش یه شیر نر

خدا گتش کنه بلکی او هم مثل پدر واوی


میکو باد بهاری شونه بر زلفون گندمزار

شلالن تال هر گندم بلندیش تا کمر واوی


گل شعر تو فیروزی بهار بختری داره

اگر چه تو بزرگون قطعه شعرت بی اثر واوی


[ دوشنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۲ ] [ 20:38 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]

دم دمی فصل بهارن عید نوروز میرسه

بلبلا ری شاخسارن عید نوروز میرسه


خوش گندم قد کشیده وقت جیلم میرسه

کل صفر گیر مدارن عید نوروز میرسه


خوشه چین پار خوشحالن که تو فصل بهار

وقت جیلم بازیارن عید نوروز میرسه


از خلیلوک تا جیکا و هم گل باقله موشی

جملگی تو سوزه زارن عید نوروز میرسه


هی کاکیسو میکنه کوکو, ری پیش باغسون

کوکر از صبح بی قرارن عید نوروز میرسه


بنگ شادی سر میده هاسی چغول تو غله زار

پا بشین وقت بهارن عید نوروز میرسه


تاره پشکاوید ری پیش و وقت بو دادن شده

باغبون مشغول کارن عید نوروز میرسه


میکشه سیرمه تو چیش شازو که تو فصل بهار

او عروس بهمیارن عید نوروز میرسه


پرپروک ری برد شاخه ی مرمرشک پر میزنه

لحظه دیداره یارن عید نوروز میرسه

[ دوشنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۲ ] [ 20:28 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]
درباره وبلاگ

نازی جون وقتی که پیر آویدی و پیر آویدم                                                                 

وقتی ودیدن آینه سیرآویدی وسیرآویدم

نره یادت که همه اش یاد تو بید یادم

بکو  یادم  که  مو  پی  یاد  تو  پیر  آویدم
                                                                        
                      "مختار تنگسیری"
                 
                *******************

با سلام
علی اکبر مجاهدی پور ,متولد آذر ماه , اهل بوشهر هستم.
این وبلاگ مجموعه ایست از سروده های شاعران محلی سرای استان بوشهر که امیدوارم مورد توجه واقع بشه.
امکانات وب