باغ تاکو یادمن او پیش او گردی غمینت

مرز بو اوبا و اهرم بی خرک رنگی شیرینت

اومدم جنبت بشینم تا که دیدم جی تو خالی

دل خراواوی زدم ماچی و جی پا ری زمینت

وی که نمیدونم کمو چالی تشی سرخن و تنگت

کل زنونن چاله حالا شی پرنگی نازنینت

خم خمی شپ می زنم بلکم کلو واویده ای دل

چون که سیم واگشتنی نی او صفی سادی پسینت

سی خرک یا سیس ری پنگت چکر مردم زدن سنگ

گی نگفتی درد خت یا کج نشد تنگی ستینت

دل سلهلو پی پتی تو نخلسونا تا که بلکم

ری کپر واجور پیشت گپ زنم با ساکنیت

باغ تاکو خم دعا سیت میکنم هر جا که باشی

صد بریمی با دو صد شاوی کند الله کرینت

نامه کل کردی دلم سیت تنگتراوی وی و خم

شودلم مث گل سی محضت پرپراوی وی و خم

پی تلکدون تش زدم ای خاطراتم دون و دون

خین کاسه ای دلم هی سرخ تراوی وی و خم

آشکارا سیت بگم رسوی ولاتم تا ابد

خیر نوینی او چشم از سر رداوی وی و خم

کول خم دادی که بامی بی صفت رفتی اما

خم نفهمیدم که دل بازم خراوی وی و خم

چت کمیمو سیل نازی بم کنی یا سیم بخندی

یا که گل چیدم اوردم پی درت در ریم نوندی

ها هراسونم که پی کیکی خروسی کیچه هر صبح

خم دمی رهتم مبادا با کسی عهدی بوندی

دل خراون مثل روزی غرتراکی گر بارون

مثل افتو سی منی چیشم و رهن شاید درندی

دل خشن ری گل زنم ماچی و جی ای رچ پات

چون که بختم اینه ما دومن تو مث افتو بلندی

آخ که هر وخ دیدمت دیدم سگرمات تو هماوی

چیش سفی کردی و گفتی با چیشت مشکل پسندی

ها اما تا بت بگم جون ای گپا تو گوش نمیره

خاطرت دل خواس یارا مین طلا ابر کمندی

ها اگر ای آسمون بفته زمین فرکی نداره

منتظر می مونه ای دل بلکه تو بختم درندی...

تنگسیرو سیت خور دارم خرک رنگن بیو

ای دمیتا سر پریشون مس پرونگن بیو

پنگ شاوی زرد و سوزاوی عجو رنگی خدا

سی نشسن ری خرک گنزا و هم جنگن بیو

چاغ کیلون شی بنی کسبی بیو فرکی بزن

تا خرنگن چاله جلداوو که دل تنگن بیو

دامنی صد چین و رنگش گل گلی دل برده شام

سی ک جونسر تا و پا هم شوخ هم شنگن بیو

موج دریا بال دامن میکشت شی ریغ و گل

ری سرش افتو خلاوی جون پسین تنگن بیو

ای رکیبم جون تنفنگش نیس اند فی عزیز

کلت و برنو جون ورفتا سال نیرنگن بیو

حا بیو تا خم برخصم بندری غرت بدم

خو چه باکن تا بگن شمس هم کلو دنگن بیو

منم بدوخت ای زلفی شلالت

هوس کردم کنم ماچی گلالت

زنم ماچی که تا صد سال دیگه

بمونه سی کشنگی تو خیالت

گنم داری تو یا ای تال مینن

که دل خینن و هر خوشس بلالت

اگر از خرمنی زردت رداوم

خریدارم دو چشمون زلالت

دو چشمونی که هم پی موج دریان

گهی دومن گهی بالا کمالت

سئوالی ای دو چیشت وی چه سختن

چو برگی ثلث سوم هر سئوالت

خرک رنگش کشنگن لنج کندت

موتو حسرت بمونم سی خمالت

تمومی سی کشنگی گپ نداری

بگردم دور سرتا پی جمالت

زری لنجت یه دفعی دس بیومد

د بس بی بعد از او بعد خینم حلالت

مو جومم کل کلن سیت غصه دارم

د شد جومم و دل همرنگ خالت

نکن لج پی دلم سیت گفته باشم

دلم ای شات بداوی بد و حالت

اگر دیدم که بشکن بشکنن تا

منم دل بشکنم ها چه خیالت

منم یک شمس و یک عالم تلافی

و جی جر میزنم ماچی گلالت

شاطِرِ نونوِی لُپاتُم مثلِ هر شو

چونه گیری سی گِپاتُم مثلِ هر شو

داغِ حرف مثل کِیلون چاغِ هَردم

تَش گِرفتِی سی صِداتُم مثلِ هر شو

فِر کو تا شِی کِصّهِ واشی کَهکِشونا

خُت جِلو خُم هم دُماتُم مثلِ هر شو

تو کُنارت دسّه چیدِی عِلازِ

باغبونی سی گلاتم مثل هرشو

گپ نداری مهربونی هر چه گویم

سی همی چپّی صفاتم مثلِ هر شو

با رکیبون دشمنی سی محض ای خم

کشته مردی ای وفاتم مثل هرشو

وی که ای برمی کجت گم کرده راهم

چون بلم ری چشاتم مثلِ هر شو

ای تو دیری از برم مشغول گپ یا

همنشینی با خداتم مثلِ هر شو

ای که کیچا ساکتن یا مرده ای تن

یا بدون صَحری ولاتم مثلِ هر شو

ایس سی پاجنگرک کردن و هجرت

پشت دیواری کلاتم مثلِ هر شو

بیابون سُوز و باغِسون بِهارن

عِلف تاپِی کِمر گُل ریش سِوارن

بِیو وَختی که باد از ری شِمالن

که گُل کِر میده بلبل بی کِرارن

کُنارا تو بیابون مثلِ بِیگی

چه ذاتِن سُرخ و سُوزن پُر کُنارِن

هُمو بیگی که سَرتا پاش بلورِن

خدا اُو تو بُتِش اُنگا دیارن

گُلِی روغن دُزو کِپن تو صحرا

چُ لُنج یار خُم سُرخِن دیارن

بیو صحرا بِوینی کِرمِ نوروز

چه ذا وَر میچِرن شِی گل و دارن

زِدُم پِی پیش کِپَر او سال ناتَر

هِنوزَم او کِپَر سَکفِش اُمارِن

عِزیزُم یادِتن نورزِکو خُ

گُمونُم یادِتِن دل انتظارن

بِیو تا پِی کِپَر نِی سیت نِوازُم

که اُمسال مَرمِرِشکا بی شُمارِن