|
کوخت ((اشعار محلی استان بوشهر)) عشق صیدیست که تیرت به خطا هم برود ، لذتش کنج دلت تا به ابد خواهد ماند...
| ||
|
[ دوشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۹ ] [ 1:49 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]
ای گل فصل خَزون بَه زَگل فصل بهارون
(گُلِ بیمِنَت بارون) یادگار گلل خُشکِسَهی یــار و دیارون ریشه کردی همه تاره بیشتَر صَدها هزارون چشمه ساری خونواوی برکت آینه دارون بلبل من دشتسون خلوت سرش ایره سردارون بخشسی هرچی که داشتی جمله بی نقد عیارون اُوَ رِی دل خَرده بیدی که ایقه گل کرده بیدی منِْ سینه ت کِر کرده بیدی بیشتر گَنجل قارون هیچ یاد تو نبیدن بیله یِ باده گسارون دور مدور تو نشهسن تموم عقرب و مارون چه شوی بی چه شوی پاک شول تیره و تارون باز دادی گلل تازه نه یک بار و دو بارون لوِ خشک و سرِ بالا سر برِد که و قارون پاک مندی بی پلشتی مِن دل گرد و غبارون نونن آخر تو ایمونی سر جی عشق نگارون چه کشیدیم من باغل بی تو پریار و پارون رنگ راحت ندیدیم شو و رو لیل و نهارون بی تو تینا بی تو بی کس بی تو بی یاور و یارون
" ایرج شمسی زاده" [ دوشنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۶ ] [ 9:59 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]
[ جمعه ۹ بهمن ۱۳۹۴ ] [ 10:39 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]
یلدای امشو عاشقل یلدای مردل یلدای مردل
هم شو درازه هم قلندر شای مردل یلدای مردل
سال مه دراز همیشه سی ما شو درازه کی چاره سازِ سنگ بهسه و سگ گیر عوعوعای مردل یلدای مردل
هر شو درازی بو نمونَی کل سالِ سه چی حلالِ ترس دزِ، تاریکیِ، سرمای مردل یلدای مردل
یلدا که شو درددلِ اشکَهل خوبه تا دم غروبِ تا نصب شو کی رهتِ کی سرپای مردل؟ یلدای مردل
بارون زد هرکی که سی خوش خاصه کاشته ترسی نداشته تا وخت جیلم حتمنی دارای مردل یلدای مردل
اَ یه بزی که بلکُمی سرپوز نخرده واوی دِمِرده ناشتا و چاس چیپون خرد ورزای مردل یلدای مردل
گنگو که کارش واویده سرخونی کردن تا وقت مردن گیر سرور و چوشی و لالای مردل یلدای مردل
مردک یه قَرنی خو نیرزه سر جناسش سیل لواسش عالم و اونجن بی غمش بالای مردل یلدای مردل
نونم کمو بال اومه باد بافه شیون خرمن گو چن من؟ پیشکال هر کی کرده بو، اسّای مردل یلدای مردل
مانه و روز اولی اوسیم کردن دلمون بردن تا پا برآوردیم بردن گای مردل یلدای مردل
هم روز اول تیربگِر کردن و مانل گردَی شکالل تاک و پریکی بعدَ وُ سرجای مردل یلدای مردل
خواسن و ما، ما تمبک زر چل نهادیم تحویل دادیم گفتن نرقصین موقیِ حاشای مردل یلدای مردل
بعضی هنی من جایلن گیر پلک و دلکِن خو راحت ایخن تی ما خو پدگار نیزنن نه جای مردل! یلدای مردل
ره پاکی اَ کردی ایگن می دل گشادی چه سی مو دادی؟ پَر هاری من سرش سی خوش تینای مردل یلدای مردل
هل هله گرگ چمبری دَورْت ایدراره زور سرْت ایاره یا پات گیر هوگاله و دهوای مردل یلدای مردل
یا ایگه خوم دیدم یکی سیت برمک اینداخت حتما تونه ایشناخت ایخه که تو جیگر بر آوی وای مردل یلدای مردل
لارْتَ ایکنه پی ضرب ترکه مقشه مقشه ریش یاوه نقشه اَ تو نشون دادیش ایگه تِرگای مردل یلدای مردل
مَی "تِل خداوَرکو" در اوردن سر ما سیری بفرما امبُردِیل پل خرده ری سر مای مردل یلدای مردل
ای جا مگیرک جِل خروسشه بُرده بیدن چه خرده بیدن؟ جِغ داشت کُمش پُر هَسّهِ خرمای مردل یلدای مردل
هر چی که کردیم سیش او پی چیت رختیم در جا گرختیم تا گفت: حق پاکتون بعدای مردل یلدای مردل
سر دهس خیری راس واوی تازه زادِ خاگْشَ نهادِ بی او چشِ سنگش همش قضای مردل یلدای مردل
مو پاچی پاچی تا نزیکش رهته بیدم سر رهته بیدم تِرمَحک یاوه ای نغل رِسبای مردل یلدای مردل
یلدا هزار سعات که بو آخر سر ایره شیطون در ایره پی خیری ایری تی بواش بلوای مردل یلدای مردل
شکی نکن خوش پاش ری پوسِ خیاره وختی نداره یو رَوْشِ ایبینین که دوش دیندای مردل یلدای مردل
زنده یاد ایرج شمسی زاده- یلدای 91 [ یکشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۴ ] [ 1:3 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]
ایرج شمسی زاده در سال ۱۳۲۱ در محله عبدامام در گناوه آن روز که ساکنین اندکی داشت و فاقد خیلی از امکانات ابتدایی بود، به دنیا آمد. قبل از سن هفت سالگی و پیش از رفتن به مدرسه در مکتبخانه مرحوم ابراهیم ناخدازاده ، قرآن و ریاضی سیاقی را آموزش دید. حیدربیک، فلکناز، خورشید آفرین، حافظ، بوستان و گلستان را پیش از ورود به مدرسه در مکتبخانه یاد گرفت. درآن زمان در تنها دبستان گناوه، یعنی دبستان دانش که تأسیس سال ۱۳۰۵ بود، ثبت نام نمود. در سال ۱۳۲۸ وارد دبستان شد و تا کلاس ششم ابتدایی را در همین دبستان به پایان رساند. وقتی وارد دبستان دانش شد، در همان سال ورود در کلاس دوم ثبتنام شد.
[ پنجشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۲ ] [ 21:14 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]
بُلکمی ریشه اش درآیه آخِر آدم خر خراوی هر چقه کِردن نصیحت روزِ روز بیشتر خراوی هر کسی دیندی دل افتاد گرده ی خر داخل گل افتاد پُی دل افتاد که ول افتاد سی خاطر دل ور خراوی تا خر دجّال اومَه مفت خَرده حال اومَه گندم پاچال اومَه جلدی کرّه ی خر خراوی دعوت خر نه سی خِشی بی روز اول سی اُو کشی بی بس که او خر لِشی بی کردیم ریش ضرر خراوی گفتُم خر دراز گوشه او سرش بی عقل و هوشه که و جُوش پُر کلوشه هم کوره هم کر خراوی ما سی خر آخره بسیم دسِ سینه تِیش نشسیم گفتیم وعشق تو مسیم تا که سیمون سر خراوی خر که اُو خَرد فیکه دادیم تِروه وا جو تیش نهادیم لارشِ خوب خارنادیم بعدش آوی شر خراوی خر که جو دی نیخره که ایخره ده بافه تا ته نیر وا برداله سر چَه وختی که یکسر خراوی خر آوی چی دار و دارا نکه پی کسی مدارا وُنش آوی عمبر نثارا صاحب عمبر خراوی آخر که مکر و حیله خر گا مِن یه طویله زنده یاوی شیله پیله هرکی بی بختر خراوی خر گاه پی یه چو رُندن پاکشه تو چالل چُپُندن یاسین تو گوشِلشون خوندن گفتن ای کافر خراوی پاک شیر خر خرده بیدن پرده ی شرم درده بیدن همش تن پرورده بیدن هر کی دا عرعر خراوی خار زیر دیم خر نهادن همشون ور ریقه دادن پالدیمه بخشاندن وختی شیر نر خراوی عاقبت دم جاش چُوسی خر که سیری خَرد و خُوسی مرگ خر سی سگ عروسی ایابو ای شاعر خراوی [ دوشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۲ ] [ 8:58 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]
ای خدا شو ای سهی سی ما سحر ویمو نویمو آسمون واگُرُختُو صافتر ویمو نویمو
عام چه واویده بوامون سُخت دَسّ سال خشکت انتظاری کُشتمون ای قَحطی سَر ویمو نویمو
میزنه نمیزنه بارون شُر شُر مث نَهاتر شودر و دیم کره اَنزو بار خَر ویمو نویمو
وَر کلوک روغنی دَهلی دشو میفته نمیفته جُفنه پر نون مَشک پر او شُو کَپَر ویمو نویمو
شَنگُر دَس پا سفیدو آخرش میزا نمیزا کَلّه خرما و آغُز باز تَر ویمو نویمو
او رو دَس اَنگَره پَزو میاره نمیاره رو دروگه پر پر تا ری کمر ویمو نویمو
داخل گاوند شهنه میزنه اسب سفیدو فیره قاطر تو گارو بیشتر ویمو نویمو
جیر جیر چرخ چاوَل نال نال دول و بَگرَک خس خس وَرزای زردو باز سر ویمو نویمو
لیک برنو شُو مُخَل دَهفی دیه میا نمیا گوش دشمن وَر کل دَه تیر کَر ویمو نویمو
میریه نَمیریه داد فقیرل ور امیرل تیر آه تَش تَشیشون کارگر ویمو نویمو
شازو و مازو عروس مَحسَنو ویمن نویمن قندو بالا بلندو زن صفر ویمو نویمو
چوقه کالل جومه سرخو میزنن تش رهیه یا نه هر کموشو عاشقه تو گله پر ویمو نویمو
جاهلل نصف شوی فویز میخونن نمیخونن دخترو صب گینی گه ری ودر ویمو نویمو
بی ستاره کهکشون پیچسو میشا نمیشا چیشل کور آویدی مو بی ثمر ویمو نویمو
مو گپلمه میزنم هر چی که میخا واوه واوه کار و بار ایرجو و ای بتر ویمو نویمو
[ شنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۲ ] [ 8:37 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]
هر چه ایتری بخون تا نواویده دیر ، خروس
مِن کلیدون که خُتی ،شاه وختی میر خروس
گُرگه گله نیزنه ،وختی که تو قیقه بدی تو صحاب یاوی ولاته شُوَلِ قیر ،خروس پاپسَک کردی و مرخل تپسن مثل کُلُهم خِر خِرک کردی و توره سرَ بُ زیر خروس پَرِسی ری گَلَیَل ،نک زدی تیله سَگله نَیدمت نیم قدم واوی سرازیر خروس باللت بال اُلُه گیل ِ بَُتِت غبغب چرخ تیزی نخونلت نیزه ی ِو تیر خروس تاج ری سرت ِکه دنیا اومدی تاج وَسر شهریاری خت و شه بندی و شه گیر خروس رسم زالی و گودرزی و گیویی و هجیر دل پلنگه مُن سینه ت،جیگر شیر خروس ری کلهلو سحری قیقه زدی اَفتو اومه بادَ بُت کردی ری کنج شناشیر خروس پَرَ واز کردن و فِر کردن و رهتن پس کُه باندَیَل غیره تو که رُپ نزدی دیر خروس خان و رَهیَد همه تَی سر تِنِ ایخن بخَرن موقَی ِ قحطی و من سالَل گامیر خروس تو ایخونی اوسو که مِردَ نِسی کصه کُنِه نصب ِ شو فقط تِنی و َ جونِ خُت سیر خروس خو مرگ رفتُوَلَ ایخی که بیدار کنی مغربی بنگ ایکنی تا دم شو گیر خروس مو مث خُت تا خروسخون همه شو اُمادَم اَ بیا وَ آسمون خنجر و شمشیر خروس طهنه و گوشکِ مُ سی مِردَلِ خالَه رَنگو آدمل عَلدو نیاوِن وَ مُ دلگیر خروس حیف و صد حیف که بیدار نیاون همه شون کار دنیا یُنه وُ بخت و تقدیر خروس هر چداری نیتره بند کنه مو وُ تِنَه ایرجو ایخونه تا خَهک آوو زنجیر خروس
[ شنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۲ ] [ 8:35 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]
«آزادي براي انسان مثل باران است براي خاك» هلاکُـم ، تشـنیم ، بی جون ، بیو بارون ، بیو بارو ن بِـشـورُم مِــی کــنـاری زِر غَـــرِِ طــیــفـون ، بيو بارون بـیـو کـه تَـش گِــرُهــتُـم ، سینه سو واویدمه ، سُهتُم خـــُنُــــک کـــــن جــیـــگر برشیده داغون ، بیو بارون بـیـو تــا مِـن حـیــات داویــد و لــیـــراوی بــرویِ گُل سـفـیـد و ســرخ و زرد وآبــــی و اَلــوون ، بیو بارون دَرایـــه مَـرمَـرشْـک و خِـهر و غاچ و مِلو و جیکه بُــکــالــِن ، تِـــروَِک و نــعنا و هم ریحون ، بیو بارون خـــدا مِـــی قـــهــر بُــی ما که نـِیا بارونِ هَفته ریز بــــریــــم ســــی دیــدن بارون وَِ هندسون ؟ بیو بارون نِشَهْسِه ری وَریم مِی گرگ هـاری ، سال قحط زشت سِـــــی خَـــردن مـــو نِــشونم ایده دِندون ، بیو بارون اَیــــه بـــارون نــیــایـه زنـده ئی سر تاسرش خشکِ و بیــــن ایــــرن تــَـمــوم زنده یَل آسون ، بیو بارون کُم گشنه نه جِی دینه ، نه جی ایمون ، نه جی عشقه بُـــگـُـم چــه ســی دل بـی دین و بی ایمون ، بیو بارون نیاوه گـــل نبو ، بــلــبــل نبو ،کِــلــکِـل نبو ، غـم بو همش اخراج ، همش شلاق،همش زندون ، بیو بارون ایه دنیا تمومش خـشــکـمـون زَه خُــــت بُــکُن رحمی نـه سی خاطر کسی ، سی خَهکِ دشتسون ، بیو بارون نگین پُـــی تُـــــپِ اُوی ایـــرجــو سَر کُ نــگو هیچی و زور تــشــنــه ی آخــر ایـکُــنـُم طـغیون ، بیو بارون هـمـیــشــه تـَش گـــــرُهــتِ جـیگرم ، اَ ایتری هر رو بـیـو بـارون ، بـیـو بـارون ، بـیـو بـارون ، بیو بارون
[ پنجشنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۲ ] [ 12:40 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]
لابد عوض مغز سرش پاره بلوکه هر کی مث مُو ایسو طرفدارِ بلوکه
دل مث سِمِنت۱ آویده ، جون عینِ بتونه مِن پاک سرو پرتاکِ مُو آثار بلوکه
دَم آل مُتِر آل و گُلَه بَهسن بسکی مَی یاوه بگی یاکُنی همکار بلوکه ؟!
قیل گونیَ کَی یاوه بگی دسَِ گرونی گُل منگلیه پاکُ سی زِر کار بلوکه
ایگن که سر ِ پُل "سویره " برَه جَلدی پی روخونه کارگُی که بسیار بلوکه
بسکی مِنِ فگرُم ، خُمَ خُم یولا ایپهرُم ایگُم نه کسی بو که خَوَردارِ بلوکه
آغَی مشدی زادیه وُ اهل "هلیله" پی کامپرسیش که چکار ۲بلوکه
اومَه وَه برازگون بدوین سیش کنین قیلون افغانیَلَم باشه که سربار بلوکه
اُسّام که تِرکِ هَلَلو اهل میانه ی تَحل۳ ایکنه مِن ریشَ که خیندارِ بلوکه
شهرداریَ گفتم بدینُم چن تا سِمِنتی گفتن که سمنتَل همه سی کار بلوکه
آغای مهندس که وَ "دَرْوَی"۴ قدم آورد پاش ری سر ما بو که طرفدار بلوکه
زَنگَل بدوین چاس کنین ، شومَ بسازین خَشتر بپزین هر کی که غمخوار بلوکه
دین و دل و دوسی همه واویده بلوکی حیرون و شمالم همه سرکار بلوکه
"لیراوی " بلوکه ، "حیاتداوید " بلوکه "زَیره " یه بلوکه دَیِه ، "شمکاره" بلوکه
ناتَر۵ مُنَ گفتن که هوادار "فلان"ی ایسو ۶همه ایگن که طرفدار بلوکه
القصه که سی "ایرجو" قحط آویده همه ی چی الحق سر خالیش سزاوار بلوکه
[ پنجشنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۲ ] [ 12:38 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]
|
||
| [ طراحي : قالب سبز ] [ Weblog Themes By : GreenSkin] | ||