کوخت ((اشعار محلی استان بوشهر))
عشق صیدیست که تیرت به خطا هم برود ، لذتش کنج دلت تا به ابد خواهد ماند...             
ای گل فصل خَزون بَه زَگل فصل بهارون

                                                       (گُلِ بی‌مِنَت بارون)

یادگار گلل خُشکِسَه‌ی یــار و دیارون
                                                       (گُلِ بی مِنَت بارون)

سر زدی مثل ستاره تو نگفتی نه بهاره

ریشه کردی همه تاره بیشتَر صَدها هزارون
                                                       (گُلِ بی مِنَت بارون)

بی صدا خنده کنونی تک و تینا من صحرا

چشمه ساری خونواوی برکت آینه دارون
                                                      (گُلِ بی مِنَت بارون)

وختی تینا تو کنی گل تی کسی دَ نیره

بلبل من دشتسون خلوت سرش ایره سردارون
                                                     (گُلِ بی مِنَت بارون)

مِن دلت خرده طلا بی کسی قیمتت ندونس

بخشسی هرچی که داشتی جمله بی نقد عیارون
                                                      (گُلِ بی مِنَت بارون)

اُوَ رِی دل خَرده بیدی که ایقه گل کرده بیدی

منِْ سینه ت کِر کرده بیدی بیشتر گَنجل قارون
                                                       (گُلِ بی مِنَت بارون)

جوم پر کردی و شونم بی حریفل بی رفیقل

هیچ یاد تو نبیدن بیله یِ باده گسارون
                                                       (گُلِ بی مِنَت بارون)

سال قحطو که نبی چی که دور قدت بپیچی،

دور مدور تو نشهسن تموم عقرب و مارون
                                                        (گُلِ بی مِنَت بارون)

نه یه شو بی نه دِ شو عمر تو سر ره همه من شو،

چه شوی بی چه شوی پاک شول تیره و تارون
                                                        (گُلِ بی مِنَت بارون)

شُحم کردن ری سرت بلگلت رِهتن و رَهتن،

باز دادی گلل تازه نه یک بار و دو بارون
                                                         (گُلِ بی مِنَت بارون)

تُپ بارون ندیدی اُما منت نکشیدی،

لوِ خشک و سرِ بالا سر برِد که و قارون
                                                         (گُلِ بی مِنَت بارون)

مِن تاریکی و ظلمت من طیفون قیومت،

پاک مندی بی پلشتی مِن دل گرد و غبارون
                                                         (گُلِ بی مِنَت بارون)

گلل بیهوده خیالن و خارِل خوشون ایبالن ،

نونن آخر تو ایمونی سر جی عشق نگارون
                                                         (گُلِ بی مِنَت بارون)

پار و پریارت ندیدیم و مریت گلی نچیدیم،

چه کشیدیم من باغل بی تو پریار و پارون
                                                         (گُلِ بی مِنَت بارون)

ما نگردی همه بیدیم که ایقه بلا کشیدیم،

رنگ راحت ندیدیم شو و رو لیل و نهارون
                                                        (گُلِ بی مِنَت بارون)

مِن ای بَنگ بیابون ایرجو چقه بمونه ،

بی تو تینا بی تو بی کس بی تو بی یاور و یارون
                                                        (گُلِ بی مِنَت بارون)

 

                                                                        " ایرج شمسی زاده"

[ دوشنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۶ ] [ 9:59 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]
درباره وبلاگ

نازی جون وقتی که پیر آویدی و پیر آویدم                                                                 

وقتی ودیدن آینه سیرآویدی وسیرآویدم

نره یادت که همه اش یاد تو بید یادم

بکو  یادم  که  مو  پی  یاد  تو  پیر  آویدم
                                                                        
                      "مختار تنگسیری"
                 
                *******************

با سلام
علی اکبر مجاهدی پور ,متولد آذر ماه , اهل بوشهر هستم.
این وبلاگ مجموعه ایست از سروده های شاعران محلی سرای استان بوشهر که امیدوارم مورد توجه واقع بشه.
امکانات وب