|
کوخت ((اشعار محلی استان بوشهر)) عشق صیدیست که تیرت به خطا هم برود ، لذتش کنج دلت تا به ابد خواهد ماند...
| ||
|
ای گل فصل خَزون بَه زَگل فصل بهارون
(گُلِ بیمِنَت بارون) یادگار گلل خُشکِسَهی یــار و دیارون ریشه کردی همه تاره بیشتَر صَدها هزارون چشمه ساری خونواوی برکت آینه دارون بلبل من دشتسون خلوت سرش ایره سردارون بخشسی هرچی که داشتی جمله بی نقد عیارون اُوَ رِی دل خَرده بیدی که ایقه گل کرده بیدی منِْ سینه ت کِر کرده بیدی بیشتر گَنجل قارون هیچ یاد تو نبیدن بیله یِ باده گسارون دور مدور تو نشهسن تموم عقرب و مارون چه شوی بی چه شوی پاک شول تیره و تارون باز دادی گلل تازه نه یک بار و دو بارون لوِ خشک و سرِ بالا سر برِد که و قارون پاک مندی بی پلشتی مِن دل گرد و غبارون نونن آخر تو ایمونی سر جی عشق نگارون چه کشیدیم من باغل بی تو پریار و پارون رنگ راحت ندیدیم شو و رو لیل و نهارون بی تو تینا بی تو بی کس بی تو بی یاور و یارون
" ایرج شمسی زاده" [ دوشنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۶ ] [ 9:59 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]
|
||
| [ طراحي : قالب سبز ] [ Weblog Themes By : GreenSkin] | ||