|
کوخت ((اشعار محلی استان بوشهر)) عشق صیدیست که تیرت به خطا هم برود ، لذتش کنج دلت تا به ابد خواهد ماند...
| ||
|
خین می زنه تو پهنه پاتیل دلم جوش ئی قصه ی پر غصه ی مانه بکنین گوش
پی دختر همساده سر و کار دلم بی مو یار دلش بیدم و او یار دلم بی
می خواس مونه، توش نه خیال و نه شکی بی هر رو سر و سوغات دلم تو چیشکی بی !
سی محض عروسیش نموندم ول و بی کار از مدرسه پیچیدم و رفتم هل بازار
تو کار شناس آویده بیدم مث گوی چال از آدم حمال بگیر تا وو نمدمال
هر شو گل خنده ش پس دیوار بسم بی وختی تو فدح می مه و می ره نفسم بی
از بخت بد می خر اوسار پکیده محض یه عروسی، دده ی خیرندیده ،
رفت و یه گلوبند که قرض از ور دوسش سی فیس ور دختر همساده ی لوسش
شو وختی که واگشت دسش فرق سرش بی دیدم که گلوبند رفیقش نه ورش بی
پل پل می که، می گفت کوکا ! جونمه واسون ! تا ئی خور بد نرسه گوش بوامون
پیوند کوکا و دده یی خینمه دا جوش کردم وو تا خنده، تش گروه شه خاموش
رفتیم صوا سیش بخریم عینشه بازار وم گفت که چن صد تمنه، مرد طلادار
رفتم ور ئی و ور او قرض گرفتم از دوس چه عاقل چه کلو قرض گرفتم
آخر وو مکافاتی گلوبنده خریدم اما د ورم پیل و پلا هیچ ندیدم
کل سین غلو تاجره ، می ره هل بحرین پی زور چپوندم خومه تو بیله ی کل سین
یک سال و دو ماه پی دکل و ناو گرختم می لاله که سومش زده، برشیدم و سختم
واگشتم و دیدم گورو میره گرفته ! بازار، سی دل درد بچش زیره گرفته !
وختی که د عالم سر فرقم دمری بی سیم گروه نمی اومه و حالم خطری بی
رفتم که سر کیچه بوینم گورومه یه مرتوه دیدم وو در سرخی دراومه
تا دی مونه، ویسا و بچاشم بغلش بی بچکو مف نرمی زر پوز چپلش بی
خواسم که یه حرفی بزنم، حرف نیومه سیل ای جمنا ، سیل تشی ختم کلومه !
گروس گ د رفتی وو سراغی نگرفتی سی قور دلم شعم و چراغی نگرفتی
سیلم نکه والاه که دلم دیر وفا نی ئی بار دله تو بغلم ، تنگ طلا نی !
می فهمی تو خوت ، دختر گوت خونه نه جاشه تو خونه مث ریگ شی دندون بواشه !
دختر مث پرپین صوه تا اول ظار خواسی بخرش ، ای نه پسین نی سر بازار
لنگ اومدی حتما که پسین تنگ رسیدی پنگاشه یه سهم تو که جی پنگ رسیدی !
عنو مخ شهریوری پنگ بریده مغمین و سره لو دووسم جومه دریده
سر کیچه همو دم که هل خونه دویدم دوس دده – او دختر پیل داروه - دیدم
رفتم تو فدح تا دده افتاده یه گوشه می گروه ، گلوبندکوم ناده یه گوشه
گفتم که چه واویده ؟ - بلند آوی وو سختی حال دلمه هیشکه نفهمی ، دده وختی ؛
سیلم می که از غصه و لنجش یه کلی بی می گفت گلوبند رفیقم بدلی بی !
" منوچهر بایندری" ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ کلمات به رج ابیات : 3 . چیشک : چشمک و روزنه ای در خانه های خشتی 5 . شناس : معروف، سرشناس / گوی چال : مثل گاو پیشانی سفید 6 . فدح : حیاط خانه 7 . اوسار پکیده : افسار پاره کرده ، کنایه از بخت نارام / دده : خواهر 10 . پل پل کردن : بی تابی کردن / جونمه واسون : جانم را بخر، نجاتم بده ! 15 . بیله : دسته 16 . سوم : باد سرد زمستانی / برشیدم : برشته شدم 17 . گورو : نام دختر گوهر / میره گرفته : شوهر کرده 18 . عالم سر فرقم دمری بی : دنیا روی سرم خراب شده بود ! 21 . جمنا : مردم / سیل تشی : نگاه سوزناک 22 . قور : قبر 25 . پرپین صو : پرپین صبح که تازه است و اگر زیاد بماند پژمرده می شود . / ظار : ظهر 26 . پنگ : خوشه پر از خرما / پنگاشه : پنگ تکیده بدون خرما که معمولا برای جارو به کار می رود . 27 . مخ شهریوری : معمولا خرمای نخلها را شهریور ماه می چینند / مغمین : غمگین / سره لو : سرگردان 31 . لنجش یه کلی بی : لب و لوچه اش آویزان بود از ناراحتی ! [ جمعه ۸ بهمن ۱۴۰۰ ] [ 12:38 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]
|
||
| [ طراحي : قالب سبز ] [ Weblog Themes By : GreenSkin] | ||