کوخت ((اشعار محلی استان بوشهر))
عشق صیدیست که تیرت به خطا هم برود ، لذتش کنج دلت تا به ابد خواهد ماند...             

خین  می زنه  تو  پهنه  پاتیل  دلم  جوش

ئی  قصه ی پر غصه ی  مانه  بکنین  گوش

 

پی  دختر همساده  سر  و  کار  دلم  بی

مو  یار دلش  بیدم  و او  یار  دلم  بی

 

می خواس  مونه،  توش  نه  خیال و نه شکی بی

هر رو  سر  و  سوغات  دلم   تو  چیشکی  بی !

 

سی  محض  عروسیش  نموندم  ول  و  بی کار

از  مدرسه  پیچیدم  و  رفتم  هل  بازار

 

تو  کار  شناس  آویده  بیدم  مث  گوی  چال

از  آدم  حمال بگیر  تا  وو  نمدمال

 

هر  شو  گل  خنده ش  پس  دیوار  بسم  بی

وختی تو فدح  می مه  و می ره  نفسم  بی

 

از  بخت بد   می  خر  اوسار  پکیده

محض  یه  عروسی،  دده ی  خیرندیده ،

 

رفت  و  یه  گلوبند  که  قرض  از  ور  دوسش

سی  فیس  ور  دختر  همساده ی  لوسش

 

شو  وختی  که  واگشت  دسش  فرق سرش بی

دیدم  که  گلوبند  رفیقش  نه  ورش  بی

 

پل پل می که، می گفت  کوکا !  جونمه  واسون !

تا  ئی  خور  بد  نرسه  گوش  بوامون

 

پیوند  کوکا  و  دده یی  خینمه  دا  جوش

کردم  وو  تا خنده،  تش  گروه شه  خاموش

 

رفتیم  صوا  سیش  بخریم  عینشه  بازار

وم  گفت  که  چن  صد  تمنه، مرد طلادار

 

رفتم  ور  ئی  و ور  او  قرض  گرفتم

از  دوس  چه عاقل  چه کلو  قرض  گرفتم

 

آخر  وو  مکافاتی  گلوبنده  خریدم

اما  د   ورم  پیل  و  پلا  هیچ  ندیدم

 

 

کل سین  غلو  تاجره ،  می ره  هل  بحرین

پی  زور  چپوندم  خومه  تو بیله ی کل سین

 

یک سال  و  دو  ماه  پی  دکل  و ناو  گرختم

می  لاله  که  سومش  زده،  برشیدم  و سختم

 

واگشتم  و  دیدم  گورو  میره  گرفته !

بازار،  سی  دل درد  بچش  زیره  گرفته !

 

وختی  که  د  عالم  سر  فرقم  دمری  بی

سیم  گروه  نمی اومه  و  حالم  خطری  بی

 

رفتم  که  سر  کیچه  بوینم  گورومه

یه  مرتوه دیدم  وو  در سرخی  دراومه

 

تا  دی  مونه،  ویسا  و  بچاشم   بغلش بی

بچکو  مف  نرمی  زر  پوز  چپلش  بی

 

خواسم  که  یه حرفی بزنم،  حرف  نیومه

سیل  ای  جمنا ، سیل تشی ختم  کلومه !

 

گروس  گ  د  رفتی  وو  سراغی  نگرفتی

سی  قور  دلم  شعم  و چراغی  نگرفتی

 

سیلم  نکه  والاه  که  دلم  دیر  وفا  نی

ئی  بار  دله  تو  بغلم ،  تنگ  طلا  نی !

 

می فهمی  تو خوت ، دختر گوت خونه  نه جاشه

تو  خونه  مث  ریگ  شی  دندون  بواشه !

 

دختر  مث  پرپین  صوه  تا  اول  ظار

خواسی  بخرش ،  ای نه  پسین  نی  سر  بازار

 

لنگ  اومدی  حتما  که  پسین  تنگ  رسیدی

پنگاشه یه  سهم  تو  که  جی  پنگ  رسیدی !

 

عنو  مخ  شهریوری  پنگ  بریده

مغمین  و  سره لو  دووسم  جومه دریده

 

سر  کیچه  همو  دم  که  هل  خونه  دویدم

دوس  دده او  دختر  پیل  داروه -  دیدم

 

رفتم  تو  فدح  تا  دده  افتاده  یه  گوشه

می گروه ، گلوبندکوم  ناده  یه  گوشه

 

 

 

گفتم  که  چه واویده ؟ -  بلند  آوی وو سختی

حال  دلمه  هیشکه  نفهمی ،  دده  وختی  ؛

 

سیلم  می که  از  غصه  و  لنجش  یه کلی  بی

می گفت  گلوبند  رفیقم  بدلی  بی  !

 

                                                                                                       " منوچهر بایندری"

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

کلمات به رج ابیات :

3 . چیشک : چشمک و روزنه ای در خانه های خشتی

5 . شناس : معروف، سرشناس / گوی چال : مثل گاو پیشانی سفید

6 . فدح : حیاط خانه

7 . اوسار پکیده : افسار پاره کرده ، کنایه از بخت نارام / دده : خواهر   

10 . پل پل کردن : بی تابی کردن / جونمه واسون : جانم را بخر، نجاتم بده !

15 . بیله : دسته

16 . سوم : باد سرد زمستانی / برشیدم : برشته شدم

17 . گورو : نام دختر گوهر / میره گرفته : شوهر کرده

18 . عالم سر فرقم دمری بی : دنیا روی سرم خراب شده بود !

21 . جمنا : مردم  / سیل تشی : نگاه سوزناک

22 . قور : قبر

25 . پرپین صو : پرپین صبح که تازه است و اگر زیاد بماند پژمرده می شود . / ظار : ظهر

26 . پنگ : خوشه پر از خرما / پنگاشه : پنگ تکیده بدون خرما که معمولا برای جارو به کار می رود .

27 . مخ شهریوری : معمولا خرمای نخلها را شهریور ماه می چینند / مغمین : غمگین / سره لو : سرگردان

31 . لنجش یه کلی بی : لب و لوچه اش آویزان بود از ناراحتی !

[ جمعه ۸ بهمن ۱۴۰۰ ] [ 12:38 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]
درباره وبلاگ

نازی جون وقتی که پیر آویدی و پیر آویدم                                                                 

وقتی ودیدن آینه سیرآویدی وسیرآویدم

نره یادت که همه اش یاد تو بید یادم

بکو  یادم  که  مو  پی  یاد  تو  پیر  آویدم
                                                                        
                      "مختار تنگسیری"
                 
                *******************

با سلام
علی اکبر مجاهدی پور ,متولد آذر ماه , اهل بوشهر هستم.
این وبلاگ مجموعه ایست از سروده های شاعران محلی سرای استان بوشهر که امیدوارم مورد توجه واقع بشه.
امکانات وب