|
کوخت ((اشعار محلی استان بوشهر)) عشق صیدیست که تیرت به خطا هم برود ، لذتش کنج دلت تا به ابد خواهد ماند...
| ||
|
اِی خُدا یا لازُمِش کو یا بِپیسُ دَسْتِ ری کو مُوقِی دَسْ دادنَم سِیلی وِ بَرگِلْ آخری کو
شِی دو برگِ ایکُشُم سیتْ اِی تو ده لو حُکمِه بِیلی ترسِ سربازِشْ نِداشتُو صافی یُم فِکرِ پِری کو
حاکِمی که تَکْ نِدارِه پاش ریْ پوسِ خیارِه یِه تِکُ بی وی دلی، بازیِ بِختَرتَری کو
بازیِ ای روزگارِه غیرِه ای گَردِه بِچَرخَن روزِگارِ مانِله هر گَردِه خوت بَهز ایتِری کو (( اِی خُدی بالِی سِری سیمون یِه چی کو ))
دیشِ ماوارِیْ فرشتِی اُورُ بارونِتْ نِاَلْدِه سمتِ سمته ری اروپا خونِشِه خو وارِسی کو
اُورِلِه پَل ایده هِل چِشْ سُوزِلِ بالا بلندو سیش بگو چن تُپ اُوَم پُی ای غِرَل سی ما بِسی کو
یه هُوِی آزاد آزاد بچسپی طَحر باقی چی که گِی سی ما ندادی کار بَعد هَرگِسی کو
پُی خدا نشناسِلِ ظالُم که بَتَر قوم لوطن مِثْ هَمو قومی که تو کِلْ کاسِه شون وَرتِنْگِسی کو (( اِی خُدی بالِی سِری سیمون یِه چی کو ))
جونِ خُوت هِمزا که هُی دور ایزِنی هِف آسِمونِه یِه دِقِی بالِی زِمین وِیسا وُ یِه نیش تِرمِزی کو
کارِ بُرچِلْ مرمری تو ملک حَضراتَل نِداشتُو سِیلِ تو خونِی فِقیری سِیلِ سُفرِی لَهْوُزی کو
مِی نَه هُی گُردیکِشونِه زورِ گُشنِی ایفُروشِن دِلْتِه بِیل تو تینِکِ سینِی هِمینا جِزجِزی کو
مِی تو بیت المالِ خَلقِه دادیِه دِسْ کُمْ مِلِیکَه سیش بگو عامْ پوکِسی کَمتَر بِخَه کَمتَر دِزی کو (( اِی خُدی بالِی سِری سیمون یِه چی کو ))
قِد یِه دیواری بلندِه خطِ بینْ دارُ نداری پا بلندی کو وُ وَرچَر هِل اِیَل یِه تیتِکی کو
رَفتِه تو مامْلِی زمینُ پُی ژِنِلْ خوبو یه دَسِه دفتِرِ کُلَ مِلِیکِی رزقُ روزیتَم چِکی کو
دومِنِه بالا بیارُ بالِیِه واری کو دومِن سِر تِرازینِه بِگی خوت هَمه یِه پُی هَم یکی کو
عِیده جاروفی بِزِه دِمْ خونِتِه چیپون عوض کو هَمِه گیر نُو کانِه یِن تَم خونِتِه تِک واتِکی کو (( اِی خُدی بالِی سِری سیمون یِه چی کو ))
آسِمونِ هفتُمِه چسپیدیه یادت و ما نی آهُ و ناله مَشتِ مَشتِه پُی دِلِلمون هُمدِلی کو
زِندِه زِندِه مانِه گِل دادن وُ سِرْ تِلْمونْ نِشَسِن وَرکِش اُفتینِه بیو دومِن دِسِلْتِه گِل گِلی کو
لَینیه باغِل بهشتِه پَل بِده ری هِلْ جَهَنُمْ فِگرِ جِی بیشتر نهاتر سی خدایِل سِر تِلی کو
او گِلی که آدمْ وِر آوُردیِه وَش اُو سورُ چیتِه اُو شیرینی گِل مَشیلی گیر بیا از نُو شِلی کو (( اِی خُدی بالِی سِری سیمون یِه چی کو ))
تو بهشتِتْ حورِ عینْ ساقیْ جو پْر شِراوِه حُکمِ ممنوعی شِراوِه ری زِمینَم مُنقِضی کو
ساقی یل ای دوره جز دردُ و مرض هیچی ندارِن جونِ خوت آیِه ی بِده یِه اِشفَعی مَن ذَالذی کو
مِثلِ ساقی یِل بِهشتِت ری زمین خو کِم نِداری حُکمِ تازِه یْنی بِده انگورِه مِثْ مِی حافِظی کو
بی کِه حَضراتَلْ بِفهمِن دونِ خشخاش حرومُ خوش انگورَم حِلال اُما به شرطِ اُو پِزی کو (( اِی خُدی بالِی سِری سیمون یِه چی کو ))
چاردَس پُیِ غصه یِ ریْ هَمْ بِلُ محکم بُوَندِش چن گِرِندِ کورِ کورُ بَنْدِشَم اُوریشِمی کو
اِی قِرارِه دَشتِسون تو تِشْ تِنیرِ خوش بُسوزِه محض گِل گور ایرجو دَس کَم زِمینِه نَم نَمی کو
قِد غمُ غُصِی کِمالی خاش کو دِلْ دَشتِسونِه فَرقِ سِرشِه تا نِکِ پا خاش بَلکَم بیش هَمی کو
محضِ دِلْ تش باد خَردِی شیش بلوکِ غصه دارِت دل بُسوزَن سی هَمِی جا پُی هَمِی ما هُمدِمی کو (( اِی خُدی بالِی سِری سیمون یِه چی کو ))
سوره ی رحمانِه تو گوشِ کِه ایخونی سیادوک کِر کُوی هُیشی کو یا خَر سِکتِه وَردا نِچ نِچی کو
گِپتِه پُی دَرتا زِدی بَلکَم کِه دیوارَل بفهمِن جونِ خوت پَهریزِ ای دیوارِ اِشکَهسِی گچی کو
پیشِ پا رَه چَه نِسی ریتِه کو هِل اَفتُو زِنونُ پاتِه جِی پُی خوت بِلِه پُشتِ سِرِت دَس کَم رِچی کو
خوت قدم وَردا چقه وِیوو بِشینی وُ بِنالی (( کِه ای خُدی بالِی سِری سیمون یِه چی کو ))
" محمدجعفر نجدی" [ پنجشنبه ۲۶ اسفند ۱۴۰۰ ] [ 13:34 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]
|
درباره وبلاگ  نازی جون وقتی که پیر آویدی و پیر آویدم وقتی ودیدن آینه سیرآویدی وسیرآویدم نره یادت که همه اش یاد تو بید یادم بکو یادم که مو پی یاد تو پیر آویدم "مختار تنگسیری" ******************* با سلام علی اکبر مجاهدی پور ,متولد آذر ماه , اهل بوشهر هستم. این وبلاگ مجموعه ایست از سروده های شاعران محلی سرای استان بوشهر که امیدوارم مورد توجه واقع بشه. | |
| [ طراحي : قالب سبز ] [ Weblog Themes By : GreenSkin] | ||