کوخت ((اشعار محلی استان بوشهر))
عشق صیدیست که تیرت به خطا هم برود ، لذتش کنج دلت تا به ابد خواهد ماند...             

« دشتسون » راسش سیت می خوام بگوم که وت می نازم

                                                                      چه کنوم کجا برم بی تو چه سازوم

یه هلت « دالکی » ه پوی مخل سوز و بلندش

                                                           یه هلت « زیارت » ه پوی زنل گیسو کمندش

یه طرف « بنار»  که سی مردمش لنگه نداره

                                                       اوطرف تر که بری او روخونه ی « کلل » دیاره

« سعدواد » ته بگم یا « نظرآغا » ت که قشنگن

                                                       زن و مردشون زرنگ انو پلنگن

موروکل وا که تو« آبپخش » پوی مغرو جیلت میارن

                                                  خومونیما مردمش زحمت کش و پاک اهل کارن

« شبانکاره » خو مهد غیرته ای سرزمینه

                                                 خدا که ای « دشتسون » داغ خراویشه نوینه

« پاریو » ته سی کنوم یا « بوشکون »  یا « کمه زرد » ه

                                                    دس و پی پیچسمه  شب بو  ولت  پاکی مینده

« سر کره » و«  بنداروز »  تا برسه ور « ننیزک » پاکی چهاوه

                                                   ای یه روزی ندیوم باغلته خد وکیل حالوم خراوه

« کلمه »  و « تنگ رم » تا برسه « رو پاریو »  خیلی قشنگه

                                                   برنووه مردملش ری کولشون پره فشنگه

اینه ی مو گفتمه سی پاک رفیقل

                                                 ایسو د پوی خوتونه بری کموهل

« قعله سفید »  بگیر برو تا ور « رهدار »

                                               هر جا که دیدی خاشتره هموجو نگه دار

سرما د تموم ویمو و اول بهاره

                                             گل کلون و گل چیش دردو همش تو« باغسار» ه

میگن کـُه یل « برازگون » پره الوک و کناره

                                             سی عده ی کمی هم گمون کنوم ره سی فراره !

ای خواسی بهارتم ندی یه وختی از دس

                                                 زمبیلته وردار و بدو برو تو « سر بس »

هر چی که دلت می خوا بچین سی خوت پهک و تاره

                                                     یادت بو زیادیشم به درد نمی خواره

خرموی نرسیده یم سی خوش خواصی داره

                                                        ای خیلی تو وش بخواری دل پیچه میاره

« گنوم ریز » ته بگوم تا « دره چیتو »  که قشنگن

                                                       تو فصل بهار نی مو دوتاشون ور میتنگن

« دشتسون » ای تعریفل نه مال اوساله و پاره

                                                          واکم تر بارون تو پیشونیت ندیاره

و قوای درازتم خو پشت و ری هیچی نداره

                                                        کمالی می کنه هوی کمک دو واره

نه دلم میله که ول کنوم تونه نه پات می سازوم

                                  « دشتسون » هر چی که بی ،  بازم می گوم که وت می نازم

 

                                                                                 

                                                             " سکینه کمالی نژاد (سارا) "    

[ پنجشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۹ ] [ 17:28 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]
درباره وبلاگ

نازی جون وقتی که پیر آویدی و پیر آویدم                                                                 

وقتی ودیدن آینه سیرآویدی وسیرآویدم

نره یادت که همه اش یاد تو بید یادم

بکو  یادم  که  مو  پی  یاد  تو  پیر  آویدم
                                                                        
                      "مختار تنگسیری"
                 
                *******************

با سلام
علی اکبر مجاهدی پور ,متولد آذر ماه , اهل بوشهر هستم.
این وبلاگ مجموعه ایست از سروده های شاعران محلی سرای استان بوشهر که امیدوارم مورد توجه واقع بشه.
امکانات وب