ام گُ دوهَتی واسو دِی تا بلکی خَم خوارم بشت

                                     وختی که دی نیسی تو حُوش او همدم ویارم بشت  

سوگل که دوهت خالوتن شازو که دوهت عاموتن

                                     ام گُ یکیشووایمسنی بلکی کمک کارم بشت

ات گُ نه شازو ام میا نه دی گپ سوگل بزه

                                     دُهت کِشَنگی وایمسنُم دیّم طرفدارم بشت

ات گُ که دهت شهرین خیلی کشنگن جون دیت

                                     از دسِّ ای پلکنده مو روزم شو تارم بشت

دشتی ینِی با شهریا دیر از هِمِن وصلت کنن

                                     دُهتی تو واسو لا اکل گوشش بیه کارم بشت

ای چن که دی ات واسین هی زُر می خُ می گو سلام

                                     کی مُم گُ دی دهت گنا واسو که آّزارم بشت

                                                            " سید اسماعیل بهزادی"