هیچ ایبو تیم بشینه سیش بگم                        نیترم  بی تو  نییرزه  بیدنی

با  تو  بیدن  می  بهاره  تاوسون                      هم گل و گل گشت و ری بوسیدنی

مو  دلم  نیخه  جدا  واوم  و  تو                         چی  د نیمونه که بو چی گفتنی

شعر و تصنیف و سرور و ساز و تار                     ایره  و  یاون  همش بی اعتبار

من تیت ویمو بوینی عین عشق                       هم ز شور و شوق و معنی عالمی

تو من دادی وایدی طعم و توش                        ای که  نوروزی  بهشتی  زمزمی

دل تو و  تابش  نه  مثل  اوسن                        نی د غیر از تو به دردش مرحمی

سیر که ایبو و نوش و شهد نوش                     غیر از ای نیگه شعور و عقل و هوش

چه خشه بازم بگی کر گوشکی                      پا  تو  سر  ایبو  همه  روز و شووم

ا بیی  با  یک  بریم  تا  هر  کجا                       و  همین  جه  تا  و  اونجه  ایدوم

روز  هم  یو  من  نظرم  من گذار                      تا ایخوسم شلوه کاری من خووم

با  خیالت  کمبچیلم  تا  سحر                         مو ایچنو سی تو , تو شاید بی خور

هیچ  ترکیبی  نیاو  مثل  تو                            طوم ریحونی و شهدی می عسل

شو ایپیچم با خیالت همچنو                           بلگ ناری غمزه کاری من بغل

قامت  طناز  و خلق  شوخ تو                          ایکنه  بازم  جنون  محتمل

باز تا صب که چه یای پیش ری                       شایدم  واوی  که  واز  آوی  دری

می ایاوه پای تو عمرم سر بره                        غیر  گلگشتی  نواوه  عایدم

ا  چنو   واوه  مسیر  سرنوشت                       بخت باید با چماقی با بدم

یادت  گفتی  که  ایمیرم  بیو                          دم سراتون نصب شو سی قاصدم

ایسو مو لحکم بیو تی مو بشین                     تا "رئوفی" واو شوخی خوشه چین.

                                                    "غلامرضا رئوفی گناوه ای"

                                                              1383/4/15