کوخت ((اشعار محلی استان بوشهر))
عشق صیدیست که تیرت به خطا هم برود ، لذتش کنج دلت تا به ابد خواهد ماند...             

لابد عوض مغز سرش پاره بلوکه  

هر کی مث مُو ایسو طرفدارِ بلوکه

 

دل مث سِمِنت۱ آویده ، جون عینِ بتونه

مِن پاک سرو پرتاکِ مُو آثار بلوکه

 

دَم آل مُتِر آل و گُلَه بَهسن بسکی

مَی یاوه بگی یاکُنی همکار بلوکه ؟!

 

قیل گونیَ کَی یاوه بگی دسَِ گرونی

گُل منگلیه پاکُ سی زِر کار بلوکه

 

ایگن که سر ِ پُل "سویره " برَه جَلدی

پی روخونه کارگُی که بسیار بلوکه

 

بسکی مِنِ فگرُم ، خُمَ خُم یولا ایپهرُم

ایگُم نه کسی بو که خَوَردارِ بلوکه

 

آغَی مشدی زادیه وُ اهل "هلیله"

پی کامپرسیش که چکار ۲بلوکه

 

اومَه وَه برازگون بدوین سیش کنین قیلون

افغانیَلَم باشه که سربار بلوکه

 

اُسّام که تِرکِ هَلَلو اهل میانه ی

تَحل۳ ایکنه مِن ریشَ که خیندارِ بلوکه

 

شهرداریَ گفتم بدینُم چن تا سِمِنتی

گفتن که سمنتَل همه سی کار بلوکه

 

آغای مهندس که وَ  "دَرْوَی"۴  قدم آورد

پاش ری سر ما بو که طرفدار بلوکه

 

زَنگَل بدوین چاس کنین ، شومَ بسازین

خَشتر بپزین هر کی که غمخوار بلوکه

 

دین و دل و دوسی همه واویده بلوکی

حیرون و شمالم همه سرکار بلوکه

 

"لیراوی " بلوکه ، "حیاتداوید " بلوکه

"زَیره " یه بلوکه  دَیِه  ، "شمکاره" بلوکه

 

ناتَر۵ مُنَ گفتن که هوادار  "فلان"ی

ایسو ۶همه ایگن که طرفدار بلوکه

 

القصه که سی "ایرجو" قحط آویده همه ی چی

الحق سر خالیش سزاوار بلوکه

[ پنجشنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۲ ] [ 12:38 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]

مو می فهمم که هرچی رَه دِ دَورش تا ابد سربی

 

نهاترکاشکه وامی گشت که وُ ای دَوره بختر بی

 

 

ولات پاک دَورِ هم مُربی قِیلون چاق مجلِسَل گُربی

 

ککا بیدن همه پُی هم فسات و فتنه کمتر بی

 

 

 

همه غمخوارِ هم بیدن تُو هرسختی وبدوختی

 

بچه گوشِ بُوا می دا بُوا گوش گیرِ گپتر بی

 

 

 

چه اوکه داشت مُشتی جَو چه او که گشنه بی هرشَو

 

دوتاشُو حالشوخَش بی دوتاش پُی هم براور بی

 

 

شَوول اَوآرد یامُشتک صُوَل چِی بید ونون گرمک

 

گوشل خَوبی دلَل خَش بی همی زا روزِموسربی

 

 

 

می خَردی تهمه وتُولَه می نادی مِر تُو دول سرچَه

 

وکَچّت شرشرِ اَوبی بُتت تا قاوَکِت تربی

 

 

 

اُوسواِی مُرخ می کُشتِن می کِردن پاشه شُو چاله

 

همو پُی بلتَشیش والله ومُرخِ ایسوخَش تر بی

 

 

 

ایسو پاک ای دلل تَنگِن سیاه وسنگ وصد رنگن

 

تُوهرخُونِی که پا نادم کُکِی نی پُی کُکا جَربی

 

 

 

شَووَل دَه قُلف دم خُونَت بازم دز می کُنِت غارَت

 

چتَواوسونداشتیم دز که تَپّی خاری جِی در بی

[ پنجشنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۲ ] [ 12:35 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]

پس ِ مِرزِنگلت اَفتوقشنگِ

 

سیَه بُورِچپت سی خَوقشنگِ

 

 

خُمارِچیشلِت کِرده بلالـُم

 

شلال ِ مینلِت اُمشَوقشنگِ

 

 

کشیدی کهکشون یعنی که بُرم ِ

 

گل ِ سرخی زدی جِی لـَوقشنگِ

 

 

دسِت انگشتیرِبامهرکِرده

 

چق ِ ریت بندِساتِ نوقشنگِ

 

 

تووختی پُی مُنی فرقی ندارِ

 

ولات وخونِی ِ کانَو قشنگِ

 

 

جهازِجون ِ مو،تـُوغـُمبه ی عشق

 

اسیرِموجل ِ ذِرنـَوقشنگِ

 

 

اَوواویده دلـُم سیت بیش ِ هرشَو

 

بیوکه عکس ِ گـُل تـُواَوقشنگِ

 

 

تلیفونی بـِزِ، پـُرس ِ دلـُم کُ

 

که مَسّاویدنـُم ازنـَوقشنگِ

 

 

کلوواویدم ِ پلورده می گـُم

 

کلووختی بگیرش تـَو،قشنگِ

 

 

بیوتامَحمَدوسیرِت نِواوو

 

که اِی هرشَوبیـِی، هرشَوقشنگِ

[ پنجشنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۲ ] [ 12:30 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]

واکه می فهمی دس ِ عشق ِ توبدحالـُم هنی

نومدی اِی بی صفت سی پـُرس ِ احوالـُم هنی


 


هرشووی پُی بونه ای تادم فِدَه تـُون می دوُم


نومدی یک دهفه جِی صدشو ودُمبالـُم هنی


 


پُی جُهالـَل هِرّوهِرتـُوخنده وپُی ما بُقی


نگوتِ ماسِی بُکـُ، کـَم شامس واقوالـُم هنی


 


نون ِ گـَپ غرق ِ گـُیَک غـَلـِّی عمل کـُلکـُو زده


سی توپاکِ پاک عـُنـّا تخم ِ پاچالـُم هنی


 


سیل ِ مَسِّت پارتِی سو،گرم کِرده لارم ِ


ازدس ِ خَندِی قشنگِت مَسّ وپامالـُم هنی


 


عمرِپُی تقویم ِ دل اِشمُردم ِ عیوُم مُکُ


اِی بوینی مَسّ ِ یاری خَش سن وسالـُم هنی


[ پنجشنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۲ ] [ 12:29 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]

دوش پرسيدم سوالي از بوآ
گفتم اي، بي عهد سابق آشنا
سيم بگو بينُم نها هم روزگار
داشت مث الان سري ناسازگار ؟
سيم بگو بينُم نها هم درد بي ؟
چهره غم بار وُ رنگ زرد بي ؟
گو بدونم اُوسنل هم آسمون
ايقدر بي پـي زمين نامهربون ؟
از غم اُو ، باغ رنگي داشت زرد ؟
کُه نبيدش مال غير از سنگ و برد ؟
زندگي بي لطف بيد و بي صفا ؟
مهر کم بيد و نبيد اصلاً وفا ؟
مهربوني و صميميت نبي؟
احترام و حرمت و همت نبي؟
اُوسونم سر مال دنيا بيش و کم
تشنه بيدن آدمل سي خين هم ؟
رشوه خواري اُو سو کم بي يا زياد ؟
داشتن قضات سابق عدل و داد ؟
مردم دورهء نهاتر هم و ناج
مُر مي کردن پيل و مي رفتن سي حاج ؟
اُوسونم هر پيل دار بد مرام
آدمي بي خوب و صاحب احترام ؟
سيم بگو اي از قديمل يادگار
بين چطوري بي نهاتر روزگار ؟
مدتي کم غرق فکر آبي بوآ
مثل سنگي بي تکون و بي صدا
لوشِ بعد از آخ سردي واز کِ
قصه از دوره ي نها آغاز کِ
گفت : هــا ، اينگل که گفتي پاک بي
غم درازيش اينجو تا افلاک بي
اُوسو بدبختي و الان بيش بي
باغ آسايش درختش گيش بي
روزگار رنج و زحمت بي نها
راحتي معني نميدا عهد ما
وضح دنيا مثل الانش نبي
غير نوني خشک سر خوانش نبي
مي بخالت اُوسنل ديوار بي
اکثراً دور فده یَل خار بي
نوم يخچال اُوسو نامعقول بي
اُو خنک اُو خمره و اُو دوُل بي
مثل الان حونيل هالي نبي
غير زير پي کَه خدا غالي نبي
کي ميدونس پنکه و کولر چنه
زود پز و کپسول و گاز و فر چنه
تلفن و تلويزون و تلگراف
قصه سيمرغ بيد و کوه قاف
الغرض اي جون دل، ايام پيش
فقر مالي بيد از الانه بيش
تِنگسم تو حرفش و گفتم بوآ
يعني الان بهضِ از دورهء نها ؟
اُمبُلا برعکس دفهء اولي
پوز خندي وَم زد و بي معطلي
گفت نه اِي از حقيقت نگذريم
ايسو از خيلي لحاظل بد تريم
ها بوآ جون مردم دورهء نها
مردمي بيدن يه رنگ و بي ريا
ظاهر و باطن يکي بي عهد پيش
گرگ معلوم وُ مشخص بيد ميش
اُوسو قد الان ريا کاري نبي
کار آدم ، آدم آزاري نبي
بيش الان بي نهاتر اعتقاد
خيلي از الانه کمتر بي فساد
يادمه ايام سابق پيل سود
هر کسي ميدا ، مي گفتن وَش جهود
اِيسو خيلي آدمل پر ادعا
مي خرن آسوده و راحت ربا
او زمانل اِي کسي مي رفت مشد
بعد واگشتن نمي کرد کار بد
حاجيل هم بعد واگشتن وُ حج
تا ميا يادم نميرفتن دِ کج
اِيسُو خُو هر جا زِ سر فعل بدي
فاعلش يا حاجيِ يا مشهدي !!
ساده بي دورهء نهاتر زندگي
راست تر بي در حقيقت بندگي
گفتمش اصلاً بگو بي غلّ و غش
اِيسُو يا سابق ، کمُوشونن نِخش ؟
گفت : اگر انصاف مي خي از بوآ
اُوسُو بد بي ، اِيسُو بدتر از نها
گفتمش پس کي خَش ايبو روزگار ؟
گفت : دوران امام هشت و چار
گفتمش بيشتر بگو از چار و هشت
گفت: طالُب ، تا بخوسيم ، شوُ گذشت

سید طالب هاشمی

[ پنجشنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۲ ] [ 12:27 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]

ای یه روزی بترُم آدمِ پیدا بکُنم
پُی زنش جَر می‌کُنم هر دوشِ صحرا می‌کُنم
 
سی چه وَختی که شما دل تو دلِ هم بردین
سیلِ‌هم‌کردین‌و هِی صد کِشه سی‌هم مُردین

وُ خدا شرم نکردین که گُنه‌کار ایمین
دوبُکش غضه نخَردین که بدهکار ایمین
 

چه بهشتی تو قد و قامتِ حوّا دیدی
که دلت رَه وُ گرفتارِ زمین آویدی

تو بُوِی هر کی هِسی سی مو نکردی پدری
ری زمین هیچ ندیدم مو به جز دَروِدری
 

کاش که خُم می‌ترِسُم تا ورِ حوّا بِرِیُم
وُ دسِ درد و غم و غصه‌ی ِدنیا دِرِیُم

وَش بگُم پُی چیشلت آدمِ رسوا کردی
وُخوشه‌ی گندمِ زردی تو دلش جا کردی

وُ چه حقی بُنِ جا عاشقِ او واویدی
عقل و هوشت رِه کجا که سرِ شو واویدی

مِی نه ای عشق خدا تو دلِ آدم ناده
نه چطو سهمِ بچه‌ش غصه‌یِ و غمباده

ری سِوَخ‌زارِ زمین شورِ جُهالی نیسی
هر کی تو فکرِ خُشِ فکر و خیالی نیسی

چقه بَدوختِ دلُم هی خُشِ خُش تنگ ایمو
اورِ مَشتی می‌ده بالا تو چیشُم جنگ ایمو
 
هر کِشا عکسِ خیالی می‌ره تو قاوِ دلُم
بی خِوَر سِی می‌کنم باز دُواره کِسلُم

اِی خدا غصه‌یِ دنیا مُنِ داغون کرده
دلُمِ فکر و خیالل پُر و پیمون کرده

دلِ لیوه‌ی مو کِلو بی‌که گرفتار آوی
بینزه‌یِ دهنِ سرِ کیچه وُ بازار آوی

خانم معصومه خدادادي

[ پنجشنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۲ ] [ 12:14 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]

کاشکه مُنَم پُسر بیدم

دو سَر اُما پسر بیدم

 

صُب تا پسین تو بَسَّکی

پی بچیل وَ جَر بیدم

 

شلوار لی و پُی پَتی

وَ سَر تا پا ضَرَر بیدم

 

یَقَم واز و مینُم بلند

هَر رو گیر سفر بیدم

 

سی خُم سوار موتوری

تو آسمون می پَر بیدم

 

سی خاص و خوم بختَری

وَر میوه یَل گَزَر بیدم

 

تو شو عروسی دوسَلُم

همه ش تو کار شَر بیدم

 

کَلّه خراو و پا دراز

چَندَل شو کَپَر بیدم

 

دَم مدرسه نی دُختَرَل

همیشه دردسر بیدم

 

وقتی که صَرفُم نمیکه

وَر دی بوا مو کَر بیدم

 

زنجیل و چاقو تو دَسُم

بُلکُم و پر جیگر بیدم

 

روز شی دادن دَدَه یَل

سی شو کُکی گُتَر بیدم

 

تا نصف شو موقی خو

تو کیچه شت در بیدم

 

سی فیس دی وَر زَنَل

دومی رضو جُوَر بیدم

 

دختر چه کَل گَپ میزنی

سی دل خوت شَپ میزنی

 

َبورت هَل چَپ می زنی

هی مُدل رَپ میزنی

 

صدی عَلو میش حیدره

هَمکه میگن شیر نره

 

سیل مو کُ سی سالمه

ئی یم خو وضع و  حالمه

 

دلم پُر گُلووَره

دنیا دور سَرُم زره

 

هَمَش مث سَگ وَ دُوُم

فقط دیندی نون و اُوُوم

 

دیم وَم میگو زَنی بُسُو

سی خُوت فَرمون بَری بسو

َ

صُوا که دی پیر آویدی

دَس زندی سیر آویدی

 

اوسو میخی زَن بُسُونی؟

میخوام که هَرگز نَسونی

 

زندی مو پاک خین دل

زرد مث خار زل

 

مو پسرم تو دختری

جون بُوام تو بختری

 

خُم نمیگم دَدَم میگو

وَر دی بُوا عزیز تری

 

نه فکر خونه نه زنی

نشسی  هی ور میزنی

 

پُشت سَرت اووَل دَره

ره تَ بکَش وَردا بره

 

شعر تو باعث شَره

بدَرد عامَت میخَره

 

باشه مو دَه شعر نمیگم

اما دوارتَه هَم میگم

 

کاشکه منم پسر بیدم

کاشکه منم پسر بیدم.

"معصومه خدادادی"

[ پنجشنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۲ ] [ 12:13 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]

گُجیک دشتسون حالی نداره

سی فر کردن1 پر و بالی نداره


و سـنـگ زون2 مـردم زخـم بـالـش

زدن پی تیر کمون سنگ ری گُلالش


تو خرمن جی دلُم صد ناله دارم

تو بالُم زخمل صد ساله دارُم


مو می فهمم گپُم گفتن نداره

کسی اخلاق اشنفتن3 نداره


اما می خوام بگُم دق دلیمه

تَموم غُصـّه یَـل ناگُفـتَـنـیـمَـه


نگین بـاز بال زه گـیر شَـپ4 آوی

نشونه ی صافَ دی تیر چپ آوی


همی که دُختَرُم خوش کَم غمی نی

وَ ریـحـون بـخـتَـرُم ای شو نـمـی نـی


دلُم مث بَلگه کَه تو باد گیره

دَس دُنیا وُ دین والّا دَسیره


جهالُم5 خوم دلُم صد سال پیره

دعا شو میـکُنُـم تـا صُـو بمـیـره


نگین تو باد شو دُختر بمیره

نواوو گفت بَتا جلدتَر بمیره


ای تَـنـهـا اومَـدی تـا تـو بـُرازگـون6

همی که معروفش کرده بادنگون7


میگن یو اومده سیر مَحض میره8

خُـدا ویـلـون بـگـَرده تَـش بـگیره


نَـگـین تـوریـش9 سـفـیـده مـال دُوایـه

خومون میشناسیمش اصلش سیایه


نَـره تـا مـدرسه مـی خـوا چه واوو

کوچیکی شیش10 بدین تا تُر گُم آوو


سَرش ای چادره جنسش خَراوه

بَرش ای مـانـتـوه مال بی صحاوه


اَیه شق شَق بری مال باکَلیته11

تو چَپ ره رَو کُنی مال بیخودیته


سَرت ای دومَنه میگن یتیمی

یه ذره ی ای بخندی مار لیمی


بچه ی همسایه پات گَپ زَه دَم دَر

دُهُـل سیـت مـیزَنن ری دیم کُر خَر


دل سه چیشتونه کور کرده

خوه شـیریـنـتونه سور12 کرده


چه واویده که نگبَت بارتونه

دروغ دادَن و بُـهـتـون کارتونه


کی می فهمه گَپ آرده ی کناره

خَـزونَـم ای بـخنـدی مـی بـهـاره


کسی نی خنده ی ری لُو بوینه

گُـل بـاویـنَـکـه تـوشـو بـچـیـنـه


دل دُخـتَـر مـث پـوس پـیـازه

سفید و پاک مخصوص نمازه


سـی دُخـت دشـتـسـون یـارون بـگـرویـن

سی شاخه ی اشکسه ی ریحون بگروین


گرو گرم چش از بارون درده

زلک میخواره می کارون درده


خدا، سی کی بُگُم درد زمونه

ولش کُ،تو دل خوم تا بمونه.

"معصومه خدادادی"

[ پنجشنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۲ ] [ 12:12 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]

بریمو حاج صَفر دوش زَن اوُرده

سَـر پـیـری نی اَمبون زَن اورده

 

دو تـا داره خـَلـیـجـو و سَلیمه

عروس سوّمی نومش حَلیمه

 

سـر و کـَلَّـش چـه مـی پَـنـگ تَـکُـنـده

میگن دوش سی حلو صد تیر چَکونده

 

سه پوس پا میزنه تا جا وَریسه

مُف سَر اُفتینش گَردی گریسه

 

مـث خـرس نـَخَش شُو خُرّه میده

سی او خَردَن تو پارچَم مرّه میده

 

چشش دُم پشکلی تو سطل شیره

گوشـش مـیـن در اُوُرده بَسکه پیره

 

حـلـیـمـو صـورتـش گـُمـپ گُـل نار

دو تا چیش قشنگش سه و تو دار

 

عَلو کرده و هجرش سینشه چاک

نـدیـدیـنشـه کـه واویـده کَـلـو پاک

 

ایسو  هرگا میوینش لیوه ویمو

مـیگو والّا حـلو کـی بـیوه ویمو

 

سه ساله سی حلیمو خو نداره

بـسو که گروسه دی، شو نداره

 

خدا لعنت کنه باپی کَلوشه

نبـو دار بـُوی زشت مَلوشه

 

دو تاش گفتن عَلو نونَم نداره

فـقـیره گُشـنـیه جُـونم نداره

 

میدیمش حاج بریم که غَم نداره

ایــه پــیـره بــگـو نـه کـَم نـداره

 

یه میلیونی طلا تا سیش بیاره

چه واویده سنی باپیشه داره

 

یه بانکی نی که توش میلیون نداشتو

چـکی نـیـسی کـه تو چمدون نداشتو

 

بـگـرده دور عـلـو حـاجـی بـریـمـو

چشش خو کوره گوشلشم کریمو

 

خدایا سی چه می  هر چی جهاله

بویـَس روز غــم بــُخـاره شو بـنـاله

 

چـطـو خَـر تـو خَـره دنـیـا خَـراوه

مث چهار ری بُرازگون بی صَحاوه

 

کَموت بیدین که کردین پیل بَهره

چـطو سَـهم عَلو ما خُرده زهره

 

جوونل عشق خالی ننگ و عاره 

گُل سرخ ای زَمـونه سَهم خاره

 

میخین گردی عـَلو رسوا نواوین

شو پا بیلین دله جلدی تو واوین

 

علو وَردا بره که جی تو نیسی

بُخا غَـم سی حلیمو تا بپیسی..

"معصومه خدادادی"

[ پنجشنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۲ ] [ 12:11 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]

 

شُدمبو سی تو، شُودَر سی مو، نوروزت مبارک بو
کُموتر سی تو، کُوکر سی مو، نوروزت مبارک بو


هلا ای خطه ی دریا و دشت – استان ما بوشهر!
گُلِ تر سی تو، کنگر سی مو، نوروزت مبارک بو


شو چارشنبه سوری، گرمی تش مالِ‌تو، لرزیدنش سی مو
پریدن سی تو، پَرپَر سی مو، نوروزت مبارک بو


شُوِ عیدی که هر کس با عزیزش شاد و خَش دل بی
خش تَر سی تو، غم تَر سی مو، نوروزت مبارک بو


کوکِیسو جون نرو واگرد، کُلِ گندمل سی تو
همه اش سی تو برادر سی مو، نوروزت مبارک بو


هلا اونجو بهار ی نغمه می خونن پیلیسوکل
پیلیسوک سی تو، شوپَر سی مو، نوروزت مبارک بو


هلا اینجو قلاغل پشکلِ ‌غلتیده ری برفن
سفیدل سی تو، سِه تر سی مو، نوروزت مبارک بو


هلا اونجو خِشن بُنگ بزل ری گردنه ی بُزپَر
بُزل پاک سی تو، بُزپَر سی مو، نوروزت مبارک بو


هلا اونجو گِمونم پُر غزل بو دفترِ دریا
غزل ها سی تو، دفتر سی مو، نوروزت مبارک بو


"فرج" کوگ، "ایرجو" بلبل، مو اون قُمری مُخدونُم
کُه و گُل سی تو، مُخ در سی مو، نوروزت مبارک بو


بگین سی "ایرجو" ای غوره! یادِ آتشی هم باش
شدمبو سی تو، شُودر سی مو، نوروزت مبارک بو...

 

[ پنجشنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۲ ] [ 11:53 ] [ علی اکبر مجاهدی پور ]
درباره وبلاگ

نازی جون وقتی که پیر آویدی و پیر آویدم                                                                 

وقتی ودیدن آینه سیرآویدی وسیرآویدم

نره یادت که همه اش یاد تو بید یادم

بکو  یادم  که  مو  پی  یاد  تو  پیر  آویدم
                                                                        
                      "مختار تنگسیری"
                 
                *******************

با سلام
علی اکبر مجاهدی پور ,متولد آذر ماه , اهل بوشهر هستم.
این وبلاگ مجموعه ایست از سروده های شاعران محلی سرای استان بوشهر که امیدوارم مورد توجه واقع بشه.
امکانات وب